MKS Sława Sławno - strona nieoficjalna

Strona klubowa
Herb

Logowanie

Statystyki

Brak użytkowników
zalogowanych i 1 gość

dzisiaj: 7, wczoraj: 4
ogółem: 8 772

statystyki szczegółowe

O klubie

O Klubie MKS Sława Sławno

Miejski Klub Sportowy Sława ABWood Sławno

informacje ogólne skład sukcesy historia kibice archiwum

historia:

Powstanie i dzieje klubu sportowego Sława Sławno

 

Barwy: biało - czerwone - czarno - niebieskie

Klub powstał: 13 maja 1946

Pierwsza nazwa klubu: KS "Sławno"

 

Od 1947 r. - KKS "Kolejarz"

Od 1957 r. - MZKS "Sława".

Od 1994 r. - Miejski Klub Sportowy (MKS) "Sława"

Pierwszy prezes klubu Ignacy Urbaniec.

 

Pierwszą działalność piłkarską na terenie Sława próbowali organizować milicjanci, którzy mieli nawet zorganizowane początki "Milicyjnego" KS. Lecz ani im, ani działaczom ZWM nie udało się stworzyć trwałego klubu. Pierwszym klubem był Klub Sportowy "Sławno", który powstał w środowisku rzemieślniczo - kupieckim dnia 13 maja 1946.

Klub ten awansował w 1947 roku do klasy "B" OZPN Szczecin zajmując ostatecznie 2 miejsce:

W 1947 roku zmieniono nazwę na KKS "Kolejarz" . W pierwszych latach działalności piłkarze Kolejarza rozgrywali mecze z drużynami wojskowymi i z okolicznymi miejscowościami. Pod koniec 1947 r. drużyna sławieńska uzyskała awans do Klasy "B" (OZPN Szczecin) i od tego momentu datuje się trwająca do dziś "święta wojna" z Darłowem. W pierwszych derbach powiatowych lepsi bywali piłkarze darłowscy - 0:0 i 2:3 z "Transportowcem" i 2:3, 0:1 i 2:0 w Sławnie. Później bywało różnie.

W 1950 r. klub zaznaczył słabsze występy w klasie "B" zajmując na 10 drużyn ostatnia lokatę z dorobkiem zaledwie 6 punktów. W kolejnych latach piłka nożna była :przypisana" do gry. Z jednym wyjątkiem - w roku 1952 została założona drużyna od nazwie LZS Sławno, bazująca na okolicznych miejscowościach. Niby drużyna sławieńska, a niby nie. Drużyna ta wygrała klasę "B" w 1953 r., a KKS "Kolejarz" zajął wtedy 6 miejsce, mimo tego zrezygnowano z awansu do najwyższej ligi w województwie.

W drużynie "Kolejarza" występowali wówczas m.in tacy zawodnicy jak: Zbigniew Gierczuk, Roman Mirowski, Leopold Garczyński, Tadeusz Maciejuk, Edward Gwałt, Kazimierz Miłasiewicz, Piotr Żylis, Stanisław Gurgul, Edward Norwajsz, Stanisław Zaleciło, Tadeusz Skarsztan, Jerzy Langier, prezesem był wtedy pan Wełniak, a funkcje opiekuna sprawował Henryk Koziara.

Od tamtej pory obie drużyny grały jako jedna - nie do końca połączone - by w 1955 uzyskać awans do Klasy "A". Występy w tej klasie skończyły się tylko na dwóch sezonach - 1956 - 57. W pierwszym zespół zajął przedostatnią 10 pozycję ze skromną zdobyczą punktową 12 punktów.

Zespół w Klasie "A" występował pod nazwą LZS i w tym samym roku tworzył Reprezentację Województwa LZS, która po pokonaniu 7:0 Olsztyna zakwalifikowała się do finału Ogólnopolskiej Spartakiady Wsi. W finałach udało się wygrać mecz z Rzeszowem 5:0, co pozwoliło na zajęcie 3 miejsca. W tamtym okresie sytuacja w sławieńskim futbolu była niezbyt ciekawa, gdyż w Sławnie działały 3 kluby: LZS - o niejasnym statucie, "Kolejarz" oraz słabiutki "Start". Postanowiono wówczas połączyć wszystkie kluby w jeden, stało się to 20 marca 1957 r., kiedy powołano MZKS "Sława".

Przed połączeniem najbardziej zaangażowanym w sławi8eńskie piłkarstwo był Klemens Myszka - główny księgowy, a w LZS działał Mroziński. Pierwszy sezon w Klasie "A" - już jako "Sława" zakończył się ostatnią 11 pozycja i degradacją.

Do 1960 w barwach MZKS "Sławy występowali m.in Kazimierz Miłasiewicz, Leopold Garczyński, Roman Mirowski, Tadeusz i Wojciech Maciejuk, Edward Gwałt, Tadeusz Wiśniewski, Maciej Zalewski, Czesław Wieliczko, Tomasz i Ryszard Wszółkowscy, Józef Gondek, Piotr i Józef Żylis, Edward Norwajsz, Józef Jóstyński, Witold Leoniec, Władysław Nawrot, Ryszard Szatkowski, Stanisław Zaleciło, Jerzy Podlas, Henryk Bęben, Wiesław Waćkowski, Jerzy Langier, Zbigniew Gierczuk, Andrzej Jasiński. Niektórzy grali jeszcze w latach 60-tych. Jeszcze raz udało się awansować do Klasy "A" z trzeciego miejsca w Klasie "B" - w 1958 r. z dorobkiem 32 punktów. Po rocznej grze w tej klasie "Sława" zajeła 11 miejsce zdobywając 20 punktów ze stosunkiem bramek 48:63. Po reorganizacji rozgrywek Sława wrociła do klasy "B".

Od 1960 roku pracę z zespołem rozpoczął trener Stanisław Gurgul, który prowadził drużynę aż do lat 80-tych - czasami nawet grał. Przed nim zespół prowadził Alfred Smoczek. Kolejne występy w Klasie "A" w sezonie 1962-63 przyniosły awans do ligi wojewódzkiej. "Sława" wówczas awansowała z 2 miejsca za "Gwardia" Słupsk zdobywając 31 punktów.

Występy w najwyższej lidze wojewódzkiej nastąpiły od sezonu 1963-64, drużyna prezentowała się przeciętnie zajmując ostatecznie 9 miejsce z dorobkiem 19 punktów i stosunkiem bramek 42:46. Niestety kolejny sezon był poniżej oczekiwań sympatyków sławieńskiego futbolu. "Sława" zajęła ostatnie 12 miejsce i ostatecznie uległa degradacji do niższej ligi.

W połowie lat 60-tych w Sławnie dochodzi do meczu towarzyskiego pomiędzy drużynami "Sławy" Sławno a "Dynamem" Berlin w drużynie gości występowało wówczas siedmiu podstawowych graczy z Reprezentacji NRD. Mecz zakończył sie zdecydowaną wygraną gości 3:0.

W sezonie 1967-68 piłkarze "Sławy" zdecydowanie wygrywają Klasę "A" uzyskując 39 punktów i na dłużej zadomawiają się w okręgówce. 

Sezon 75-76 był bardzo słaby gdyż drużyna "Sławy" zajęła ostatnie 12 miejsce w tabeli. Po reorganizacji administracyjnej kraju Sławno przechodzi do województwa słupskiego i drużyna "Sławy" automatycznie podlegała tamtejszemu OZPN. Sekcja ta w latach 70-tych zwiększyła swoją działalność o zespól juniorów.

W słupskiej Klasie"A" zespól "Sławy" rozpoczął grę od sezonu 76-77 zajmując ostatecznie - VI miejsce zdobywając 17 punktów, a w sezonie 77-78 - IV miejsce, sezon 78-79 - IX miejsce, i 79-80 - VI miejsce. Juniorzy młodsi w roku 1977 wywalczyli vice mistrzostwo województwa ulegając w finale "Czarnym" Słupsk.

 

W latach 1960-80 barw "Sławy" bronili: Jerzy i Zbigniew Szelągowie, Arkadiusz Szawurski, Leszek Pilarek, Edward Baryła, Wojciech Czyżewski, Jan Łapczuk, Leszek Strojewski, Ryszard Michalak, Andrzej Jasiński, Janusz Pontus, Jerzy Szlufarski, Maciej Jakubowski, Ryszard Leśniewski, Tadeusz Świątek, Czeslaw Kurnatowski, Marek Kantowicz, Tadeusz Żalejko, Stanisław Jarznicki, Jan Bolesta, Kazimierz Bińczyk, Lech Mikulski, Jan Zborowski, Andrzej Szymczewski, Zygmunt Leśniewski, Grzegorz Kostrzewiński.

Z tych piłkarzy duża karierę zrobił Janusz Pontus, który występował w klubach "Lecha" Poznań, "Górnik" Zabrze, "Olimpia" Poznań, "Odra" Opole, "Odra" Wodzisław. Natomiast Leszek Pilarek występował w drugoligowym ligowym "Chemiku" Bydgoszcz.

W sezonie 1980-81 "Sława" po raz pierwszy dociera do finału wojewódzkiego Pucharu Polski gdzie przegrywa 0:2 z "Wybrzeżem" Objazda. Od sezonu 1981-82 najwyższa ligą wojewódzka nazywa się klasę wojewódzką i w niej grają piłkarze "Sławy"

Drugi raz w finale Pucharu Polski piłkarze "Sławy" występowali w sezonie 1982-83 i przegrali 0:7 z "Brdą" Przechlewo. Drużyna juniorów starszych w tym samym sezonie zajęła VI miejsce, a juniorzy młodsi to samo miejsce w rozgrywkach klasy wojewódzkiej.

W sezonie 1983-84 zespół seniorów zajmuje IX miejsce w klasie wojewódzkiej, a zespół juniorów starszych VII w klasie wojewódzkiej grupy "A". Kadra instruktorska przedstawiała się następująco:

- trener II klasy - Stanisław Gurgul dojeżdżający z Koszalina, prowadzący zajęcia z grupa seniorów

- instruktor piłki nożnej - Andrzej Żalejko, prowadzący szkolenie juniorów młodszych i starszych.

Zawodnicy tej sekcji robili bardzo duże postępy i dlatego też w 1984 roku zostali nagrodzenie przez Zarząd MZKS "Sława". Nagrodzenie zostali:

- seniorzy: Leśniewski Zygmunt, Bućko Ryszard, Zych Kazimierz, Hołubiec Jacek, Zdyb Leszek, Szymczewski Andrzej, Ścisło Janusz, Zielecki Zdzisław, Borowiec Piotr, Ruciński Andrzej, Zych Grzegorz, Erwand Tadeusz, Mejsner Marek

- juniorzy: Citak Krzysztof, Wieczorek Czesław, Jasiński Arkadiusz, Sekulski Rajmund, Szewczyk Andrzej.

Sezon 1985-86 był dobrym sezonem dla piłkarzy, którzy zajęli pierwsze miejsce w Klasie "A" i mogli awansować do ligi okręgowej. Jednakże w związku z reorganizacją (utworzenie klasy międzyokręgowej koszalińsko-słupskiej) pozostali w swej klasie rozgrywkowej przy czym w zmienionym składzie:

- juniorzy: Stanisław i Krzysztof Smyczkiewicz, Marek Nowak, Andrzej Duda, Grzegorz Bogusławski, Robert Mioduszewski - reprezentowali słupski OZPN w rozgrywkach o puchar Michałowicza, W.Kuchara i eliminacjach do OSM.

W sezonie 1986-87 piłkarze "Sławy" zajęli V miejsce, a w sezonie 87-88 - I miejsce i awansowali do ligi koszalińsko-słupskiej, w której zajęli IX pozycję i po rozwiązaniu tej ligi powrócili do klasy wojewódzkiej zajmując w sezonie 1989-90 - VIII miejsce z 23 punktami.

W związku z trudnościami finansowymi Zarząd zmuszony został z końcem 1989 roku rozwiązać umowę o pracę z trenerem Stanisławem Gurgulem, z tych samych powodów rozwiązano zespół juniorów młodszych.

W latach 1980-89 w zespole "Sławy" grali m.in: Ryszard Bućko, Bogdan Czerniej, Janusz Ścisło, Józef Nowak, Ryszard Hendryk, Kazimierz Zych, Zenon Nowak, Jacek Hołubiec, Ireneusz Kowalczyk, Zdzisław Zielecki, Marek Nowak, Piotr Borowiec, Dariusz Łukowicz, Leszek Zdyb, Tadeusz Elwardt, Mirosław Kielar, Józef Tworek, Sylwester Bździon, Ireneusz Partyka, Stanisław i Krzysztof Smyczkiewicz, Dariusz Liśkiewicz, Mirosław Lachowicz, Grzegorz Bogusławski, Dariusz Putno, Andrzej Duda, Krzysztof Fornal, Robert Mioduszewski, Tomasz Zasada.

W latach 1990-95 zespół juniorów i seniorów starszych zajmuję w rozgrywkach klasy okręgowej środkowe miejsce w tabeli. W rozgrywkach Pucharu Polski województwa słupskiego zespól dochodzi do półfinału ulegając w Sławnie III ligowemu "Jantarowi" Ustka.

Z rozpoczęciem roku 1993-94 reaktywowano drużynę juniorów młodszych i stworzono grupę wiekową - trampkarzy. Sekcja ta wyszkoliła Roberta Mioduszewskiego, który przeszedł do I ligowego "Lecha" Poznań za kwotę 200 mln zł.

W sezonach 1994/95 i 95/96 klub po fuzji z Gryfem Słupsk występował pod nazwą Sława/Gryf Sławno.

Dużym osiągnięciem w kategoriach młodzieżowych było zdobycie mistrza w sezonie 1998/99 (Koszalin-Słupsk) przez Żaków prowadzonych przez Ryszarda Bućko gdzie na 22 mecze odnieśli 21 zwycięstw. Od sezony 1999/2000 po kolejnej reformie klub wszedł w struktury (ZZPN Szczecin) - OZPN Koszalin gdzie grał w lidze okręgowej.

W sezonie 2001/02 zespól zajął VII miejsce w klasie okręgowej grupa północna z dorobkiem 48 pkt i stosunkiem bramek 58:50.

Sezon 2002/03 to występy w klasie okręgowej w której "Sława" zajmuje ostatecznie IX miejsce w tabeli z dorobkiem 39 pkt i stosunkiem bramek 48:58.

W sezonie 2003/04 "Sława"zajmuję V miejsce w klasie okręgowej z dorobkiem 48 pkt i stosunkiem bramek 61:51. Wówczas wiosną trenerem Sławy został Janusz Studziński, który gra również na pozycji obrońcy. Wyciąga on zespół "Sławy" z 14 pozycji po rundzie jesiennej na 5 po rundzie wiosennej. Drużyna od wiosny gra pod nazwą sponsora MKS Sława/Termex Sławno.

W sezonie 2004/05 zespół miał postawiony cel - awans do IV ligi. Jednakże ostatecznie "Sława" uległa w końcówce sezonu w walce o fotel lider drużynie "Gwardii" Koszalin, która została zdegradowana z III ligi. Mecz w Sławnie zakończył się wygraną "Sławy", która przy stanie 2:0 w I połowie doprowadziła do remisu 2:2, by ostatecznie wygrać spotkanie 3:2. W Koszalinie niestety drużyna "Sławy" musiała uznać wyższość gospodarzy przegrywając 3:0. Ostatecznie "Sława" zajęła II miejsce w tabeli z dorobkiem 62 pkt i stosunkiem bramek 62:34. W drużynie "Sławy" grali m. in: Piotr Kaźmierczak, Dariusz Skok, Mariusz Sawa, Bartłomiej Kuniczuk, Rafał Gertig, Marek Nowak, Piotr Ścisło, Jacek Grajper, Michał Zejglic,, Arkadiusz Walczak, Dominik Bajtek, Szymon Odrowąż-Petrykowski, Sebastian Szynkielewski, Maciej Mikulski, Grzegorz Bednarczyk, Grzegorza Dąbrowski, Kamil Gondek, Przemysław Skoczylas, Paweł Ostrowski.

W tym sezonie "Sława" odniosła duże osiągnięcie w Pucharze Polski pokonując po dogrywce w finale okręgu koszalińskiego III ligową "Kotwice" Kołobrzeg 4:3 po bramkach Przemysława Skoczylasa, Grzegorza Dąbrowskiego, Grzegorza Bednarczyka Bartłomieja Kuniczuka. W finale województwa Zachodnio-Pomorskiego "Sława" grała w Goleniowie z III ligowa "Flotą" Świnoujście tam niestety musiała uznać wyższość rywala przegrywając 5:0. Zespół ze Sławna awansował na szczebel centralny rozgrywek gdzie zagrać miał w Janikowie z tamtejszą "Unia" niestety ze względu na daleki wyjazd i problemy finansowe był zmuszony oddać walkowera.

W sezonie 2005/06 wzmocniona m.in przez: Zbigniewa Zawadę, Przemysława Paszka, Marcina Hinca oraz Marcina Chyłę "Sława" ma nadal cel awans do IV ligi, którego nie udaję się jednak osiągnąć. W walce o fotel lidera o 4 pkt wyprzedza nas Victoria Sianów i to ona awansuje o klasę wyżej. "Sława" zakończyła rozgrywki na II miejscu w tabeli z dorobkiem 72 punktów i najlepszym stosunkiem bramek 102-30. Podczas letnie przerwy pojawiła się jednak szansa na awans do IV ligi gdyż grająca w klasie okręgowej grupa południe Pogoń Połczyn Zdrój wycofała się z rozgrywek IV ligi. Wobec tego został zorganizowany baraż pomiędzy wicemistrzami koszalińskich grup okręgowych w których "Sława" zmierzyła się z "Głazem" Tychowo i wygrała poprzez walkower gdyż drużyna z Tychowa nie wstawiła się w Ustroniu Morskim gdzie rozgrywany miał być mecz. Tym samym "kuchennymi" drzwiami do IV ligi weszła także drużyna "Sławy" Sławno.

W sezonie 2006/07 zmieniona "Sława" grała pierwszy sezon w IV lidze. Z nowym trenerem Wojciechem Megierem celem było utrzymanie się w IV lidze. Po rundzie jesiennej zespół sławieński zakończył na 10 pozycji z dorobkiem 26 punktów. Jednak na wiosnę wzmocniona graczami m.in z "Gwardii" Koszalin "Sława" nieoczekiwanie zaczęła wygrywać mecz za meczem i pięła się w górę tabeli by ostatecznie zakończyła rozgrywki na bardzo wysokim 3 miejscu w tabeli z 60 punktami i stosunkiem bramek 58:45. Tym osiągnięciem każdy w województwie Zachodnio-Pomorskim wiedział gdzie leży Sławno i kojarzył je właśnie ze "Sławą"

W tym też sezonie zespół "Sławy" dotarł w Pucharze Polski do finału okręgu koszalińskiego gdzie w Świdwinie zmierzyła się z jedenastką Leśnika Manowo. Niestety zmęczona sezonem "Sława" uległa liderowi V ligi 2:0.

Sezon 2007/08 to kluczowy sezon, bowiem na zakończenie rozgrywek jest zrobiona przez PZPN reorganizacja. Tak więc pojawiła się szansa awansu do nowej III ligi Bałtyckiej, która skupiała województwo Zachodnio-Pomorskie i Pomorskie. Sława Sławno skorzystała z tej szansy i zajęła na koniec rozgrywek 4 miejsce w tabeli premiowane awansem do III ligi. W tym też sezonie w Sławnie doszło do ligowego meczu z pierwszą drużyna "Pogoni" Szczecin. Drużyna ze Szczecina po rozpadzie w I lidze zajęła miejsce rezerw "Pogoni" i występowała jako pierwsza drużyna. Jesienią Sławianie ulegi Pogoni 3:0. Natomiast wiosną jako jedna z nielicznych drużyn w lidze pokonała naszpikowaną gwiazdami szczecińską "Pogoń" 2:0. Autorem dwóch bramek był Mateusz Wiśniewski. Drużyna "Sławy" sprawiła w tym dniu znakomity prezent trenerowi Wojciechowi Megierowi, który tego dnia obchodził swoje imieniny.

Pod wodzą Wojciecha Megiera zespół w ciągu dwóch sezonów zrobił bardzo duże postępy i odniósł wiele sukcesów, za które trzeba podziękować.

Obecnie w sezonie 2008/09 zespół gra w III lidze Bałtyckiej pod wodzą nowego trenera Andrzeja Szygendy.

Sezon 2008/09 Sława zakończyła na 13 miejscu które dawało przez sezonem utrzymanie jednak po zmianie regulaminu IV ligi i wycofaniu się z rozgrywek II ligi Kotwicy Kołobrzeg Sława spada do IV ligi. Obecnie klub po okresie kilku dobrych lat przeżywa kryzys.

Reklama

Wyniki

Ostatnia kolejka 6
Iskra Białogard 5:1 Wielim Szczecinek
Arkadia Malechowo 5:0 Sokół Karlino
Darzbór Szczecinek 4:3 Victoria Sianów
Darłovia Darłowo 3:0 Olimp Złocieniec
Pogoń Połczyn Zdrój 4:1 MKS Sława Sławno
Gryf Polanów 2:2 Olimp Gościno
Wybrzeże Biesiekierz 1:0 Mechanik Bobolice
Hubertus Biały Bór 2:1 Zryw Kretomino